تغییرات رفتاری مانند؛ پرخاشگری یا انزواطلبی از خودنشان دهند.این تغییرات می‌توانند ناشی از هراسیدن جنگ توسط خردسالان باشد.این امر روابط اجتماعی کودکان با خانواده و دوستان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و ممکن است از برقراری ارتباط با دیگران ناتوان شوند.چنین تجربیات عاطفی منفی ممکن است، کودکان را با احساس گناه، خشم و یا نومیدی مواجه کند و بر روی رشد عقلی آنها تأثیر سو بگذارد.توجه به این تأثیرات و ارائه حمایت لازم می‌تواند به بهبود وضعیت روانی کودکان کمک کند.فراهم کردن فضایی امن و آرام برای کودکان که در آن احساس راحتی کنند، تشویق کودکان به بیان احساسات و نگرانی‌هایشان کمک می کند، تا احساسات خود را بهتر درکو یا بتوانند با استفاده از هنرهای خلاقانه مانند؛ موسیقی، نقاشی، آواز، تئاتر و … در بیان احساسات و تجربیات به کمک‌شان بیاید و آنها را از بحران ناشی از جنگ دور کند.حمایت اجتماعی یکی دیگر از راه‌کارهایی است که می‌تواند با ایجاد شبکه‌های بین خانواده‌ها و به اشتراک گذاشتن تجربیات ناشی از جنگ از ایجاد بحران در جلوگیری کند.آموزش به والدین در مورد چگونگی حمایت از کودکان در این شرایط بحرانی می‌توانند به کاهش آسیب‌های روانی و بهبود وضعیت روحی کودکان کمک کند.
